RELAX!! (In de dienst)

Lieve vaders en moeders,

als kinderen van de Gemeente willen we graag iets tegen jullie zeggen:

 

Vanmorgen zijn we met jullie mee gegaan naar de kerk.

Okay, we snappen niet altijd alles of waarom…

maar… we vinden het wel fijn om gewoon

met jullie en met zoveel bekenden even bij elkaar te zijn.

 

We willen vanmorgen eigenlijk zeggen: Relax…..!

Als jullie zelf ontspannen zijn, dan zijn wij dat ook vanzelf.

 

Ja, stilzitten en nix doen en nix zeggen is voor ons ook niet altijd makkelijk.

God heeft het beweeglijke in ons gelegd.

Waarom zouden we in Zijn huis dan niet mogen bewegen?

Ga voortaan lekker met ons vooraan zitten,

zodat wij beter kunnen zien en horen wat er gebeurt.

 

De hele tijd tegen de ruggen van grote mensen aan kijken is ook erg vermoeiend voor ons.

Zou je af en toe fluisterend aan ons willen uit leggen wat er in de dienst gebeurt;

wie wat doet, en waarom?

 

Zoals jullie ons praten hebben geleerd, leren we van jullie ook zingen

als jullie meezingen met de liederen. Dat is met bidden net zo.

En ook als jullie mee lezen met de dominee.

Want wij leren het meest door jullie na te doen. Liturgie…. wat is dat eigenlijk?

Wil je dat af en toe gewoon even uitleggen? We onthouden het best wel.

En als het nodig is om tijdens de dienst even deze ruimte te verlaten,

dan kan dat gewoon.  We komen toch wel weer terug.

 

Jezus zei: Relax! Laat de kinderen tot Mij komen.

Laat vaders en moeders altijd samen naar de kerk komen.

Wees niet te veel bezig met wat andere mensen denken, want dat weet je toch niet.

Maar laat het voor jullie veel belangrijker zijn dat wij hier zijn en mee doen.

Neem ons gewoon altijd mee.

 

Onthoud dat de manier waarop kinderen
door de grote mensen van de kerk worden begroet en wij elkaar in de kerk ontmoeten

bepaalt op welke manier wij God en elkaar ontmoeten.

Laat ons altijd merken dat we welkom zijn  in dit huis van God.

 

Want jullie zijn het er toch wel mee eens dat onze aanwezigheid hier in de kerk

een geschenk is aan de kerk. Want de kerk, dat zijn jullie, dat zij  wij samen.

Onze aanwezigheid herinnert  jullie er aan dat de kerk groeit.

 

Alstublieft: verwelkom alle kinderen in  de kerk met een glimlach.

Zo moedig je hun ouders aan om hun kinderen altijd mee te nemen.

 

Voor de meesten van ons geldt toch dat wij jullie eigen kinderen en kleinkinderen zijn….

Dus waarom zouden jullie ons dan niet als Gods eigen kinderen vriendelijk begroeten? Toch?

Reacties zijn gesloten.