Meditatie

OVERDENKING 

Als een kind

Geloven, het vertrouwen op God in alle omstandigheden, kan soms best moeilijk zijn. Dan zijn er vragen waar we niet uit komen. God lijkt zo ver weg, we zien geen uitweg. We kennen wel de Bijbelverhalen en de preek die zo mooi was, maar dan, iedere dag. Hoe gaat dat lied ook al weer Gods verborgen omgang vinden (Psalm 25:7). Dat is soms zo moeilijk.

Tijdens Zijn rondgang op aarde nam Jezus eens een kind apart om te laten zien hoe belangrijk en eenvoudig het evangelie is.

Kinderen willen graag groot zijn, groot gevonden worden. Zij zijn ook ontvankelijk voor wat volwassenen aanbieden. Ze volgen hun voorbeeld. Zonder vragen of tegenwerpingen nemen zij dingen aan.

Voorwaar, Ik zeg u: wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan. (Marcus 10:15)

Zo stelt Jezus het ook voor dat iedereen, net als kinderen, het evangelie zou moeten aanvaarden. Het is niet moeilijk, maar alleen onze vragen en status staan in de weg.

Och, kon ik maar geloven en vertrouwen hebben. Kon ik maar bidden zoals de dominee of de ouderling. Maar is het Evangelie dan voor de intellectueel, de Bijbelkenner?

Jezus plaatste daar een kind tegenover. Als je niet een eenvoudige gelovige wordt zoals een kind dan zul je het Koninkrijk van God niet binnen komen.

Er buiten staan … dat is fors.

Doch allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, hun, die in zijn naam geloven; (Johannes 1:12).

Eenvoudig, als een kind, aanvaarden dat Jezus stierf en opstond voor jouw persoonlijke zonden. Dan word je een kind van God en is er die toegang tot het Koninkrijk van God. Een andere weg is er niet.

Vanuit deze zekerheid kunnen we God benaderen als Vader. We zijn een kind van God geworden en Galáten 4:6 zegt: En dat gij zonen zijt – God heeft de Geest zijns Zoons uitgezonden in onze harten, die roept: Abba, Vader.

In de vrije benadering van God mogen we heel vertrouwelijk ‘pappie’ zeggen. (Abba is Aramees en betekent Pappa). Heel intiem, geborgen bij Hem die je kent en van je zorgen, zonden en pijn weet. Als een kind kan je tegen God zeggen: “Pappie hier doet het pijn, au”.

Vertrouwd – als een kind zo onbevangen – dat Jezus de toegang tot God heeft open gemaakt kan je het verborgene ingaan zonder deftige woorden te spreken. Er is vrije toegang tot God. ‘Binnen zonder kloppen’. Dan zou je kunnen zeggen: “Mijn pappie, die in de hemelen is uw naam wordt door mij geheiligd op aarde”.

Zonder belemmering God als een kind benaderen. Het is even wennen want we zijn zo formeel soms zo kerksgebonden. Wees een vrij kind van God dat geen belemmering van vrees, beleefdheid of aangepaste woorden zoekt. Vertrouwelijk met Hem omgaan. Onbevangen als kinderen zelfs als je de 20, 59 of 92 bent gepasseerd.

Jaap Zondag

Reacties zijn gesloten.